‘Dankzij Maison Patrick kan ik blijven wandelen’

Al sinds 1970 loopt meneer Wünsch (80) elk jaar de Vierdaagse. Maar vorig jaar leek dat niet meer te kunnen, omdat zijn vrouw 24 uur per dag zorg nodig heeft. Gelukkig wees hun casemanager hen toen op Maison Patrick, een huis waar mensen met een ziekte of aandoening een korte vakantie kunnen doorbrengen. Zowel voor meneer als mevrouw Wünsch was dat een ideale oplossing.

‘Mijn vrouw lijdt aan vasculaire dementie’, vertelt meneer Wünsch. ‘Dat betekent dat ze veel praktische dingen niet meer snapt. De tv aandoen, de telefoon aannemen, koffie zetten: ik moet haar overal bij helpen. Bovendien kan ze door artrose steeds slechter lopen en valt ze snel. Daardoor kan ik niet langer dan een uur het huis uit en heb ik een aantal activiteiten moeten opgeven. Van de Vierdaagse kan ik echter moeilijk afscheid nemen. Daarom ben ik ontzettend blij dat Maison Patrick op ons pad is gekomen.’

Alle zorg aanwezig
Maison Patrick is een respijthuis in de Alblasserwaard. Het wordt gerund door een echtpaar met veel ervaring in de zorg. Zij hebben Maison Patrick opgezet om mantelzorgers de kans te geven om even op adem te komen. Dat doen ze door mensen met een ziekte of aandoening als gast in hun villa te ontvangen. Deze mensen kunnen hier een aantal dagen verblijven met alle zorg en begeleiding die ze nodig hebben. Intussen kan hun mantelzorger op vakantie gaan of thuis uitrusten. Of de Vierdaagse lopen, zoals meneer Wünsch.

Goed gevoel
‘Voordat we voor Maison Patrick kozen, hebben we eerst een gesprek gehad. Ik had er meteen een goed gevoel bij. De begeleiders zijn enorm betrokken en zorgzaam, zonder te betuttelen. De sfeer is huiselijk en warm, en de omgeving is prachtig. Het mooie is ook dat het zo kleinschalig is: er is plaats voor 4 tot 6 personen en ongeveer evenveel vrijwilligers. Dat gaf me de zekerheid dat ik onbezorgd weg kon gaan. Ik heb dan ook een heerlijke, ontspannen week gehad in Nijmegen.’

Volgend jaar weer
Ook mevrouw Wünsch is enthousiast over Maison Patrick: ‘Ik voel me soms wat schuldig dat mijn man vanwege mij zo aan huis gekluisterd is. Daarom was ik blij dat hij nu toch een week weg kon. Ze hebben me uitstekend opgevangen in het huis, zonder me op de lip te zitten. De komende zomer ga ik er graag weer naartoe.’